Vliegtuigankers voor beton: soorten, installatie en onderhoud

Loop het platform van vrijwel elke vliegclub af en je zult hetzelfde tafereel zien: een paar ringen die tientallen jaren geleden in beton zijn gezet, kettingen die betere dagen hebben gekend, en minstens één anker dat niemand op het veld echt vertrouwt. Een vliegtuig aan beton vastbinden lijkt eenvoudig genoeg, maar toch werkt dat kleine stukje hardware stil bij elke windvlaag, en de plaat eronder is veel minder vergevingsgezind dan gras.

Wij maken bevestigingsmiddelen voor de kost, inclusief oogbouten en bevestigingsmateriaal die bij precies dit soort service buiten terechtkomen. De vragen die we horen van operators en onderhoudsteams over betonnen bevestigingspunten hebben de neiging zich te herhalen, daarom verzamelt deze gids de praktische antwoorden: welke ankertypes bestaan ​​er, hoe installeer je er een zonder jezelf in verlegenheid te brengen, en welk deel van de montage meestal als eerste mislukt.

Waarom beton zijn eigen probleem is

Op gras is een tiedown meestal een verhaal over bodemwrijving en een lange inzet. Op beton loopt het belastingspad via een mechanische of verlijmde verbinding naar een plaat die 100 tot 200 mm dik kan zijn, soms gewapend, soms niet, en vaak van onbekende leeftijd. Drie dingen bepalen het ontwerp:

• Verheffen. Wind die onder een vleugel komt, kan een lift genereren die veel groter is dan het geparkeerde gewicht van het vliegtuig, zodat het anker onder spanning staat en niet alleen zijwaarts wordt vastgehouden.
• Zijdelingse en schommelende lasten. Een windstoot duwt het casco zijwaarts en naar voren en naar achteren, waardoor schuif- en buigkracht in het anker en de hardware erboven ontstaat.
• Omgeving. Vries-dooicycli, ontdooivloeistoffen, brandstofdruppels en stilstaand water tasten allemaal zowel het beton als het daarin ingebedde metaal aan.

Een betonanker dat niet op deze belastingen is geselecteerd, is eigenlijk gewoon een gat met een bout erin. Het kan jaren aanhouden en dan loslaten op die ene avond die er toe doet.

De belangrijkste soorten betonankers die worden gebruikt voor vastzetten

De meeste schorten worden geleverd met een combinatie van systemen. Als u weet hoe elk de lading overdraagt, kunt u veel gemakkelijker beoordelen waar u naar kijkt tijdens een rondleiding.

De fout die je moet vermijden is dat je deze allemaal als gelijkwaardig beschouwt, omdat ze er vanaf stahoogte hetzelfde uitzien. Een ingegoten ring en een inschroefanker kunnen een meter uit elkaar op hetzelfde platform zitten en een heel verschillende reservesterkte hebben.

Een anker in een bestaand platform installeren

De onderstaande volgorde is degene die we zouden volgen bij een renovatie, en is bewust conservatief. Op een live vliegveld dient u altijd eerst de werkzaamheden goed af te stemmen met de exploitant en de luchthavenautoriteit.

1. Controleer de plaattekeningen als deze bestaan, en bevestig wat de luchthaven toestaat op het gebied van boren en verankeren.
2. Scan op wapening, naspankabels en ondergrondse leidingen voordat een bit het oppervlak raakt.
3. Markeer de positie zodat de ketting of riem vrij blijft van de propellerboog, de poten van het tandwiel en de markeringsmarkeringen op het trottoir.
4. Boor met een boor met de juiste diameter tot de inbeddingsdiepte plus een beetje speling, met behulp van een hamerboor met de snelheid die de ankermaker aangeeft.
5. Maak het gat grondig schoon. Stof dat in het gat achterblijft, is de meest voorkomende reden waarom een ​​mechanisch anker ondermaats presteert.
6. Stel het anker in op het gepubliceerde aanhaalmoment met een gekalibreerde sleutel, monteer vervolgens de oogmoer, ring of beugel en bevestig dat de schroefdraad volledig vastzit.
7. Dicht de opening van het gat af tegen het binnendringen van water en noteer de installatiedatum, het ankertype en het gebruikte aanhaalmoment.

De twee stappen die het vaakst worden overgeslagen zijn het reinigen en afdichten van gaten. Water dat zich in een ankergat bevindt, baant zich een weg naar beneden tijdens vries-dooicycli en laat uiteindelijk de plek rond het anker versplinteren, wat een langzame, stille manier is om capaciteit te verliezen.

Belastingswaarden, afstand en de regels die van toepassing zijn

Ankerfabrikanten publiceren ultieme uittrek- en afschuifwaarden voor specifieke betonsterktes, inbeddingsdieptes en randafstanden. Deze cijfers zijn testresultaten en geen werklimieten, dus er moet een veiligheidsfactor bovenop worden toegepast. Een gebruikelijke benadering in het veld is om te ontwerpen voor ten minste drie keer de verwachte statische belasting en vervolgens het resultaat te vergelijken met lokale vereisten, omdat windbelasting op een geparkeerd casco noch statisch noch voorspelbaar is.

Er zijn drie beperkingen die van toepassing zijn op echte installaties. De randafstand is belangrijker dan de meeste mensen verwachten: een anker dat dicht bij een plaatverbinding of een vrije rand wordt geplaatst, kan falen door een stuk beton uit te breken in plaats van door het eruit te trekken. De afstand tussen de ankers is ook van belang, omdat dicht bij elkaar geplaatste ankers hetzelfde betonvolume delen. En de plaatdikte beperkt hoe diep een anker kan worden geplaatst.

Als achtergrondinformatie is de FAA-adviescirculaire over tiedowns (AC 20-35C) nog steeds een verstandig uitgangspunt, en veel luchthavenautoriteiten publiceren hun eigen tiedown-normen die voorrang hebben op hun eigendommen. Als de belastingen ongebruikelijk zijn, is een constructeur goedkoper dan een reparatierekening.

De hardware boven het anker is net zo belangrijk

Een prima anker dat is verbonden met een oogbout van een ijzerhandel is een zwakke schakel met een sterke basis. Zoek naar gesmede oogbouten en oogmoeren met een aangegeven werkbelasting en controleer of de schroefdraad volledig in de moer of plaat loopt en niet een paar slagen blijft hangen. Gewone oogbouten houden niet van zijdelingse belasting, dus waar de ketting schuin nadert, houdt een beugel- en draaibare opstelling de lading op één lijn.

Materiaalkeuze volgt de site. Schorten in het binnenland zijn goed bestand tegen gegalvaniseerd of verzinkt staal, terwijl velden aan de kust en overal waar regelmatig ontdooiing plaatsvindt roestvrij staal rechtvaardigen, waarbij 316 kwaliteiten de voorkeur hebben als er chloriden aanwezig zijn.

M10 roestvrijstalen hijsringoogschroef Een aanpasbare roestvrijstalen oogschroef voor hijsen en bevestigen, geschikt voor verankeringen waar draad, schacht, ring en afwerking moeten worden gespecificeerd. Bekijk Product →

Kant-en-klare maten komen zelden overeen met elke verankering. Draadlengte, schachtdiameter, binnendiameter van de ring en de afwerking moeten allemaal passen bij de plaat, de ketting en het plaatselijke klimaat. Daarom wordt een groot deel van de oogbouten die we produceren op basis van tekeningen gemaakt in plaats van op basis van een catalogusnummer. U kunt zien hoe dat proces werkt op onze OEM- en aangepaste bevestigingspagina .

Aangepaste niet-standaard roestvrijstalen oogbout Een op maat gemaakte roestvrijstalen oogbout voor verankeringen waar standaardmaten niet passen en ketting- of bandverbindingen doelbewust op elkaar afgestemd moeten worden. Bekijk Product →

Onder het oog kies je bewust voor de aansluiting. De ketting is duurzaam maar zwaar en kan vlekken op de lak veroorzaken; De spanbanden zijn zachter, maar gaan achteruit onder UV-straling en moeten volgens schema worden vervangen. Hoe dan ook, de spanning moet stevig genoeg zijn om de beweging te beperken zonder het casco te belasten.

Openbare ankers fraudebestendig houden

Op een gedeeld schort hebben verwijderbare ringen, platen en sluitingen de gewoonte om weg te lopen, en een losgemaakte ankerbout is net zo goed een veiligheidsprobleem als een beveiligingsprobleem. Een praktisch antwoord is een manipulatiebestendige aandrijving op de bevestigingsmiddelen die de plaat of ring vasthouden, zodat het geheel alleen kan worden geopend met de bijbehorende sleutel die door de operator wordt vastgehouden.

Roestvrijstalen vijfhoekige schroef met knoopkop Een veiligheidsschroef met een vijfhoekige aandrijving en sleutel, bedoeld om ongedwongen verwijdering van gedeelde schortbeslag te ontmoedigen en geknoei zichtbaar te maken. Bekijk Product →

Dit is een afschrikmiddel en geen vervanging voor inspectie. Iedereen die vastberaden genoeg is, zal door de meeste hardware heen komen, maar het doel is om ongedwongen verwijdering lastig te maken en eventuele manipulatie in één oogopslag duidelijk te maken.

Een onderhoudsroutine die daadwerkelijk wordt uitgevoerd

Tiedown-hardware faalt langzaam en dan allemaal in één keer, dus een korte seizoenscontrole kan bijna alles onderkennen:

• Schommel elk anker met de hand en zoek naar beweging in het beton eromheen.
• Controleer het aanhaalmoment op de vastgeschroefde platen en vervang eventuele beschadigde bevestigingsmiddelen.
• Inspecteer kettingschakels, beugelpennen en karabijnhaken op slijtage, verbuiging of corrosieputjes.
• Zoek naar nieuwe scheuren die uit het anker komen, vooral na een harde bevriezing.
• Controleer of het oog of de ring nog steeds vrij kan draaien en niet dun is afgesleten op het contactpunt.
• Registreer de inspectiedatum, zodat de volgende persoon weet wanneer deze voor het laatst is uitgevoerd.

De details goed krijgen

Goede spanbanden zijn niet glamoureus: een stevige plaat, een anker dat daarvoor geschikt is, beoordeelde hardware hierboven, en iemand die af en toe de hele montage controleert. Als je deze vier dingen goed doet, zal het anker meerdere sets kettingen overleven. Als u meer wilt weten over hoe wij oogbouten, veiligheidsschroeven en andere kleine kritische bevestigingsmiddelen maken, kunt u terecht bij onze bedrijfsprofiel is een redelijke plek om te beginnen.